فرهنگ احساس
فرهنگ احساس
چقدر گشتم امشب؛
تو فرهنگِ احساس،
بدنبالِ حست؛
که بیش از یه دنیاس...
چقدر بی دلیلُ؛
چقدر ساده دیدم؛
نه عشق میشه معنیش،
نه مثلِش رو دیدم...
چه نورانیه شب؛
درخشیده حست،
که هرچی ستارست؛
بدنبال اسمت،
می گردن زمینُ؛
همه دونه دونه،
کیه که دلیلِ، این حسُ بدونه؟
(یادِ یاد)