تمرینِ جدایی
تمرینِ جدایی
چجوری بقل نگیرم؟
تُو رو وقتی غصه داری،
میشه واسه یک دقیقه،
این همه قانون نذاری؟
می شینم کنارت عشقم؛
تا که تو آروم بگیری،
هر دقیقه ی سکوتت؛
میگه: خیلی؛ خیلی... دیری.
دست ما نیستُ نبوده؛
کارِ تقدیرِ نموندن،
سفرِ دورت سلامت،
آخرین تمرینِ بودن.
بغض سنگینِ جُنونم؛
میگه بی صدا: نبخشش؛
بسه تمرین جدایی؛
بسه امتحانُ مَشقش.
این یه تصمیمه نه تقدیر؛
ولی من مانع نمیشم،
تو هنوز نرفتی اما،
من دارم دیوونه میشم.
باورم نمیشه اصلا؛
این تویی که داره میره،
بی تو بودنُ بلد نیست؛
عمریه دل با تو گیره.
ولی کاری که تو کردی؛
منُ کندی از تو ریشم،
برو خواهشا عزیزم؛
واقعا دیوونه می شم...