دفتر شعر راوی
این دفتر، مجموعهٔ شعرهای راوی است؛ نوشتههایی دربارهٔ اندیشه، عاطفه و لحظههایی که به کلمه رسیدهاند.
شعر

شعرمیترسم از آن دانه اگر گاز بگیرد...
۱۴۰۳/۰۹/۱۹

شعربرای فهم آغوشت زمانی چشم و گوشی بود...
۱۴۰۴/۰۸/۲۵

شعرجمله غم دارد که من، اینجا به دنیا آمدم...
۱۴۰۳/۰۹/۱۵

شعرباری به دوش شب، صبری نهانده است...
۱۴۰۳/۰۱/۲۱

شعرشبها که بیجوابی، برمیزنی چهها را...
۱۴۰۳/۰۷/۱۹

شعرمثل خوابی که به هر خاطرهای میبردت؛ ...
۱۴۰۲/۰۸/۱۷

شعرعاقبت بردی دلم؛ باشد، ببر تن را همی...
۱۴۰۲/۰۹/۰۲

شعربه قرآنها قسم خوردند، که ما تورات نمیخواهیم...
۱۴۰۲/۱۲/۱۷

شعرنقطهٔ عطف مرا، سمت تو مایل میشود...
۱۴۰۳/۰۲/۲۳

شعردل برای بودنت، هر دم سماجت میکند...
۱۴۰۳/۰۲/۱۵

شعرآنچنان که قربتش، تبدیل غربت میشود...
۱۴۰۲/۱۲/۲۰

شعردر سینه سپر دارم، منگر که علفخوارم...
۱۴۰۲/۰۸/۰۸

شعرشهد سخنت دل برد، همچون شکری چون قند...
۱۴۰۳/۰۱/۲۳

شعرترویج گویش مرگ در لهجههای انسان...
۱۴۰۳/۰۵/۳۱

شعرقابلی عقلم ندارد؛ عاقلی هر دم نشاید...
۱۴۰۲/۰۸/۲۲

شعراشتباهی شده بودم؛ عاشق دیوانهاش...
۱۴۰۲/۱۲/۲۱

شعربا تو سخنی ای که تو مهتاب ندیده...
۱۴۰۳/۰۹/۲۰

شعردرد من محزون را، گفتی که خبر دارم...
۱۴۰۴/۰۵/۰۶

شعراز غیر نمیترسد؛ طفلی که پدر دارد...
۱۴۰۲/۰۸/۲۴